Een klant stapt Roose’s Chocolate World binnen aan de Havenstraat 1 in Brugge. Ze nadert een glazen doos, die de grootte heeft van een kleine kamer. Binnen zijn verschillende displays gevuld met heerlijke chocolaatjes in verschillende kleuren en vormen.
De klant legt haar vinger op een touchscreen terminal, stelt een collectie chocolaatjes samen en plaatst een transportdoos op de voet van een robotarm. Een klik op de enter-knop later begint de robot aan zijn werk. De elektrische assistent beweegt zich op en neer door de glazen kamer, zwaait zijn arm alle kanten op, reikt in de displays, raapt chocolaatjes op met een zuignap, zet zich netjes in de doos, legt ten slotte een goudfolie op de lekkernijen en keert terug naar zijn start positie. “De klanten zijn enthousiast over onze robot. In Brugge groeit Chocomatic langzaam uit tot een toeristische trekpleister”, zegt Michiel Roose, zoon van de eigenaren van Roose’s Chocolate World, zaakvoerder van de Belgische machinebouwer Roose Automation en uitvinder van de Chocomatic.
“Voor goedkope automatisering leiden bijna alle wegen naar RBTX”
Chocomatic is niet ontworpen om nieuwe productiviteitsrecords te vestigen en werknemers te vervangen. Integendeel, de robot vermaakt vooral klanten. Daarom was het belangrijk om de kosten laag te houden zonder dure licenties, waar veel grote merkleveranciers mee werken in de robotica. Roose ging daarom op zoek naar een goedkope aanbieder. “Het aanbod op de markt is heel overzichtelijk. Ik heb lang op internet gezocht en kwam erachter: bijna alle wegen leiden momenteel naar RBTX”, herinnert Roose zich. RBTX? De afkorting staat voor een marktplaats voor goedkope robotica die fabrikanten van robotcomponenten verenigt in een modulair systeem.
Robotarm kost slechts 5.492 euro
Om Chocomatic te realiseren, kocht Roose een robotarm genaamd robolink van RBTX. “De arm kost met 5.492 euro nauwelijks meer dan een krachtige homecomputer en vele malen minder dan vergelijkbare industriële robotarmen, die al snel in de tienduizenden euro’s lopen”, legt Hornung uit. De reden voor de concurrerende prijs: igus vervaardigt componenten zoals het astandwiel niet van metaal, maar van kunststof – hoogwaardige polymeren die zijn geoptimaliseerd voor maximale robuustheid en minimale slijtage. De controller voor de robot kost nog eens 1.897 euro. “Dus we kregen een complete turnkey-oplossing voor iets minder dan 7.500 euro”, zegt Roose verheugd. De operatie is ook kostenbesparend. “De tribopolymeren van robolink maken drooglopen zonder smeermiddelen mogelijk”, benadrukt Hornung. “Er zijn dus geen kosten voor materialen en onderhoud.”
lees meer opwww.igus.eu.
